Onze dagen staan de afgelopen week vooral in het teken vanrood en wit. Deze kleuren symboliseren Isa`s bilen het best op het moment. Rood van de luieruitslag en wit van de sudocreme

Er loopt hier een meisje door het huis die regelmatig zegt, mama Isa schone billen, Isa billen au…

Normaal is ze er niet zo happig op. Speelt ze veel te graag dan dat ze Mama haar billen laat doen.

Echter als ik dan de spullen pak en met de pot sudocreme aan kom zetten is het brullen. Want dan ineens lijkt ze zich te realiseren dat bij schone billen ook het schoonmaken en insmeren van de billen hoort.

Het is lang geleden dat ze zich zo verzette, ze overstrekt zich volledig zodra we et het doekje in de buurt komen

Maar het is zielig. Het breekt mijn hart meerdere malen per dag aangezien de spuitluiers er ook in grote aantallen zijn.. En dus proberen we de billen zoveel mogelijk te douchen in plaats van te vegen en de luier in te smeren in plaats van haar billen.

En ik moet zeggen het helpt…Niet hard maar het helpt..

Maar weet u wat nog meer zou helpen? Als die tanden eens doorkomen waar ze last van heeft…Want hopelijk zijn we dan van alle ongemakken af..

Tot die tijd gaan we dapper verder…En zingen en dansen we volop, want dat schijnt het leed toch iets te verzachten …Lang leve bert en ernie`s alfabet mars…

En zo is het een hele tijd stil geweest. Niet omdat er niets gebeurde….er gebeurde eigenlijk aardig wat. Maar niets bijzonders…we hebben de afgelopen maanden lekker ons drukke leven geleid en geen gekke dingen meegemaakt…

Isa voor Mt. St. Michel

We zijn net terug van een heerlijke week normandië. Een week niets anders dan wat we zelf willen. Niets anders dan stadjes, oorlogsmonumenten en musea bekijken. Naar het strand gaan om Isa haar grootste liefde te laten zien. De zee…Ze werd helemaal wild als ze de zee zag. En daar hebben we volop aan voldaan. Dagelijks hebben we even de zee gedag gezegd…

Ze heeft het perfect gedaan en alle musea`s en dergelijke vrolijk meebekeken. Tukjes gedaan in de auto en zich uitgeleefd in de supermarkt. We hebben haar kennis laten maken met de manieren van de fransen. Inmiddels spreekt ze een aardig woordje over de grens. Bonjour, Au revoir en Merci komt er vlekkeloos uit. Als je vraagt waar we op vakantie zijn geweest zegt ze Rankrijk. Het zwembad konden we niet voorbij lopen zonder dat er geroepen werd MAMA, ZWEMMEN!!JA!! ZWEMMEN!!….. Het springkussen op Isa formaat was ook een groot succes. Ik denk dat ze daar de hele vakantie wel ik door had willen brengen.

Wij in het treintje in Arromanches

En wij hebben bijna alles gezien wat we wilden zien. Alle invasiestranden met de meeste bijbehorende musea. We hebben Bayeux en Caen bekeken. kathedralen, kastelen, stranden, Mt St. Michel en noem maar op. We hebben kunnen rusten, actief kunnen zijn.Met andere woorden…het was geweldig….

 En zo hebben we een week achter de rug waar we lekker wat tijd samen door hebben kunnen brengen. En kijken we terug op een heerlijke vakantie en kunnen we er weer even tegenaan

Sinds afgelopen donderdag onderneemt Isa ineens veel meer moeite om zich los van alles voort te bewegen. Inmiddels is ze de afgelopen twee dagen nog drukker aan het oefenen geweest. Wat dan uiteindelijk resulteerde in het los lopen (verder dan twee stappen) sinds gisteravond.

Het ene moment zet ze drie stappen en dan valt ze op de billen, het andere moment loopt ze van de keuken naar de salontafel (zo`n meter of 5) met een grote glimlach op haar gezicht zo van dat heb ik hem toch mooi ff geflikt…

We zijn trots…En dat voor een groot deel omdat ze er zelf zo trots op lijkt te zijn…

En voor de zoveelste keer schiet dan door ons hoofd…Onze kleine meid wordt met rasse schreden groter..

Ga je in een hoek zitten en wacht je tot hij voorbij is…

Dit hoorde ik vroeger vaak.. Nu heb ik die ook wel eens van die aanvallen…Laat het zo zijn dat me er vandaag een trof..

Waar ik begon dat ik alleen onze slaapkamer aan kant wilde ruimen is het tot een groter project is uitgegroeid. Inmiddels zijn slaapkamer 1 en badkamer klaar. Slaapkamer 2 is hard onderweg. Dan volgen nog slaapkamer 3, zolder en huiskamer/keuken.

Er staan buiten 9 grijze vuilniszakken en 2 iets kleinere zakken te wachten Dan staan er nog 2 dozen boeken (nee geen doosjes maar dozen) te wachten om weg te gaan. En dan heb ik pas 2,5 kamer klaar…

Normaal is schoonmaakwoede toch in het voorjaar en najaar? Waarom treft het mij dan weer midden in de zomer?

Maar het is heerlijk om de kamers binnen te lopen en weer ruimte te hebben. Een boekenkast is ineens leeg…

Nu alleen nog het zo houden dat het leeg blijft

Charme offensief

 

Zo kan ze ineens zelf de trap oplopen. En aangezien we een open trap hebben en nog geen traphekjes is het opletten geblazen. Maar zo stiekem komt ze best ver als we samen aan het oefenen zijn. En ineens is het ook leuk om alleen te doen. Dus elk moment van de dag probeert ze het..

Zevenmijlslaarzen

Als ik een kindje van Isa`s leeftijd in de apotheek of ergens anders rond zie lopen kan ik niet wachtten tot het zover is. Tot ze nog meer de wereld gaat ontdekken en het ons nog ‘moeilijker’ maakt.

Het praten gaat steeds makkelijker, ze praat alles na. Nieuwe woorden in haar vocabulaire zijn: Elmo, Thuis, Huis, Mooi, Opa, Oma, Walter, Lex (Les), Bianca (jaja), ja, Uit, Auto en nog veel meer…

Ze kan inmiddels antwoord geven op niet al te moeilijke vragen zoals
Ga je mee naar huis?
Heb je poep in de broek?
Waar zijn we? (als het antwoord thuis is…)

En de antwoorden kloppen over het algemeen ook nog..en zo is er dus een soort gesprek met haar te voeren inmiddels…

Dus zoals u leest gaat het hard…en we genieten volop van elk moment..Want ik moet zeggen…iets mooiers bestaat er niet…

Maar eens wat moeite gedaan en een flickr account aangemaakt. Nu nog alleen foto`s van isa, maar de bedoeling is om alles erop te gaan zetten.

Dus als je makkelijk onze foto`s wil zien kan je rechts op More photo`s klikken of via deze link.

Update: Inmiddels al flink wat andere foto`s erop gezet.. Ga snel kijken!

Zo…we hebben weer voet aan nederlandse grond. Niet dat we zo heel ver weg zijn geweest, maar het is wel even heerlijk geweest. Afgelopen weekend zijn we samen met Ma, Gerrit, Bas, Leo en Vera in Antwerpen op stap geweest.

We hebben de zaterdag heerlijk wandelend door de stad doorgebracht en de zondag hebben we de dierentuin op stelten gezet.

Isa heeft tijdens haar eerste bezoek aan de dierentuin haar ogen uitgekeken en viel pas in het laatste half uurtje in slaap. Alle beesten die we in het boekje hadden geoefend kwamen nu in het echt voorbij. Ze was zwaar onder de indruk. Ze vond het geweldig. Dat was het mooiste moederdag kadootje wat ik kon krijgen gisteren.

En zo was mijn tweede moederdag net zo bijzonder als de eerste toen ze net een week oud was…

Heerlijk…ik hoop dat er nog vele volgen

Voor foto`s klik rechts op More Photo`s!!

Uitnodigingen verstuurd check

Taarten gemaakt                                                check

Ballonnen opgehangen                                         check

Slingers opgehangen                                           check

Stoel versierd                                                    check

Feestmuts gemaakt                                            check

Snoepzakjes gemaakt                                          check

Boodschappen gedaan                                         check

Kadootjes gekocht                                              check 

Op het moment dat dit bericht online komt is het exact een jaar geleden…exact een jaar geleden dat Isa het levenslicht zag. Nu zijn we druk aan het vieren dat ze alweer een jaar bij ons is…

Het grote feest is gisteren al gevierd….vandaag doen we het nog even kleinschalig over…

Op naar nog een jaar…

Afgelopen donderdag zijn we weer eens op het consultatiebureau geweest voor de controle. Blijkt dat onze kleine spruit inmiddels 9420 gram weegt, 74 cm lang is,  kerngezond is  en keurig op alle middenlijnen ligt. En ter verbazing van de consultatiebureau arts hebben we een heerlijk vrolijk kind, wat zelfs tegen hem blijft lachen als ze in haar blote billen voor hem ligt en hij in haar buik loopt te porren.

Er waren niet genoeg lofwoorden inde arts zijn woorden schat om te beschrijven hoe goed we het doen en hoe goed Isa in haar vel zit (Nee, echt niet overdreven). Dus toen hij hierna begon dat ze vanaf haar verjaardag gewone melk mag drinken en alles mee mag eten hebben we hem maar niet verteld dat ze dat al 5 maanden doet. Dat zelfs augurk, zilveruitjes, thaise wokschotel, grote garnalen, nou ja, eigenlijk alles wat je haar geeft er ingaat als zoete koek. We wilden de illusie van die lieve man niet verstoren dat we alles volgens de voorschriften van het consultatiebureau doen

En toen we vertelden wat ze allemaal al kon zeggen viel hij helemaal van zijn stoel… reactie: Oh, zegt ze dat echt allemaal al? dat doen ze normaal pas als ze ongeveer 1,5 zijn (ja, maar een statistiek is een gemiddelde….en er kunnen dus kinderen zijn die er vanaf wijken, was onze reactie )

Maar overall advies was, ga zo door, het is een tevreden meisje die op sommige punten flink voorligt (volgens hun)..

Punt blijft wel dat ze snel leert, hopelijk heeft ze die genen van haar vader meegekregen… elke dag oefenen we woordjes met haar en groeit haar woordenschat….het is erg bijzonder om ons ‘kleintje’ zo snel ‘groot’ te zien worden…

Nu maar druk aan de voorbereidingen voor haar verjaardag….want die nijntje of dora taart die ik samen met bianc ga maken komt er ook niet vanzelf

vergtee ik u bijna hetmeest belangrijke nieuws van de afgelopen week te vertellen!!

Isa loopt!

Aan onze handen, maar ze gaat steeds beter en vlotter vooruit…nog even en dan loopt ze aan een hand en voor je het weet loopt ze los:-)

Best spannend..

deze wilde ik u niet onthouden

Op motoronderzoek met Papa

Lol in de schommel

En dan ineens is er wel veel te vertellen…

De afgelopen 4 dagen kan ze namelijk best veel nieuwe dingen… Ik zal ze even voor u opnoemen

Ze heeft (wel eenmalig en ze schrok er zelf van) los gestaan.
Ze wijst dingen aan en zegt Daar… (Ziet er erg leuk uit )
Ze weet dingen te benoemen zoals:
Wijzen naar een glas en zeggen dinken
Wijzen naar het bord en zeggen Ete
Wijzen naar de Trein die haar naam spelt en zeggen Tein
Als je zegt kom maar naar mama, komt ze op je af.

O a…ze heeft ook de loopstoel door…de keuken is nu ook niet meer veilig…in een paar seconden is ze van de ene kant naar de andere kant van de kamer…

En misschien vergeet ik nog wel iets…

We genieten in ieder geval volop van alle dingen die we samen met haar ontdekken

Gisteren hadden we nog een verlate kraamvisite. En ze heeft een prachtig kadootje gehad…alhoewel…haal dat -tje maar weg Dank voor dit geweldige kado!

Isa in haar hobbelnijlpaard

Inmiddels is ze er al weer 10 maanden, wordt me steeds meer gevraagd wanneer er over een tweede gedacht gaat worden (voorlopig niet !), zijn we druk bezig met de voorbereidingen voor haar eerst verjaardag en zijnwe gewoon in det dagelijkse leven ook lekker druk.

Dus tijdelijk even wat minder updates voor nu…we komen terug zodra er iets nuttigs/leuks te vertellen is

voor de tussentijd…even een leuke foto

builoft opa en oma, Tante Leo`s armband is erg mooi....

Inmiddels is het alweer een paar dagen voorbij, maar Isa is nu gemiddeld net zo lang op deze aarde als dat ze in mijn buik heeft gewoond. En dat is raar…de afgelopen 9 maanden lijken sneller te zijn gegaan dan de zwangerschap, terwijl die ook al zo snel ging.

Maar wat een 9 maanden zijn het geweest…we lopen over van liefde (ja, het klinkt raar, maar het is onbeschrijfelijk wat je voor zo`n kleine kan voelen) voor onze meid. Ze heeft de afgelopen maanden zoveel geleerd en zoveel geluk gegeven.

Kleine opsomming van wat ze inmiddels allemaal al kan
* Zitten
* Staan
* Vanuit zit naar lig zonder zichzelf pijn te doen
* Zelf haar koekjes opeten
* De hele kamer rond rollen en zo komen waar ze wezen wil
* Ondeugend zijn
* Niet luisteren als ze ondeugend is
* Met de pot mee eten (alles behalve bloemkool)
* Papa zeggen
* Mama zeggen
* Oma zeggen
* Bah zeggen
* En bijna ‘die’ zeggen

En ik vergeet vast heel veel…. maar ik denk dat de boodschap wel duidelijk is. Ze wordt snel groot….en we genieten van elke minuut.

Ach voor we het weten is het 4 mei…en is ze er alweer een jaar….
Wat gaat de tijd snel

en daar zit je dan, op de bank, een doos zakdoeken naast je, te balen dat je iedereen die meedeed aan de vorige griepgolven hebt uitgelachen omdat je het nu zelf dubbel en dwars terug hebt gekregen…

Note to self…. Mensen niet meer uitlachen om dingen die je zelf ook niet wil…

blauwe plek is ook een feit. Ondanks dat ik haar stevig vast had maakte ze toch zo`n draai richting de bloemen op het aanrecht dat ik haar niet meer kon houden.

Met als gevolg..een flinke blauwe plek en een flink huilende mama en kind….

Alles gaat goed, er is niets aan de hand verder…alleen zal haar hoofd even versierd zijn met een ander kleurtje de komende tijd En dus maar flink smeren met arnica..

Favoriet spelletje met Papa