Nummer 1

Nummer 2

Even huilen van de schrik

Ze zitten erin

Mama..check mijn oorbellen

Thanks sis…

Nieuwe jas!

Juffrouw Isa

Thanks sis…

Zondag pyama dag vermaak..samen een spoorbaan maken

Maar zo onderhand is het tijd om het toch echt te doen.. Al is het maar om nummer 2 ook wat aandacht te geven.

Want dat is toch wel een van de belangrijkere dingen in ons leven op het moment. Het feit dat Isa een grote zus wordt en wij weer ouders mogen worden van een kindje wat we rond 31 juli mogen verwelkomen.

Alles gaat hier goed, de dingen die er zijn, zijn de dingen die erbij horen. De misselijkheid is erg aanwezig en ook maagzuur is een welkome gast op het moment. Maar voor allebei die dingen hebben we tegenwoordig hele goede pilletjes…

Uk2 gedraagd zich goed, ligt op schema met de groei, is duidelijk aanwezig al vanaf een week of 10 en laat zich steeds vaker er harder voelen.

17 maart mogen we weer even naar binnen gluren tijdens de 20 weken echo…Ben zo benieuwd of alles goed gaat daar binnen.

Isa vind het geweldig om een grote zus te worden. Ze is veel met de babypop in de weer en doet er van alkles mee. Dagelijks worden hier luiers verschoont, met de baby gewandeld, mama verteld dat ze stil moet wezen want de baby slaapt, met depoppenmaxicosi gesjouwd en noem maar op. We hopen met heel ons hart dat het straks nog steeds zo soepel gaat…

Na de 20 weken echo zal ik eens wat plaatjes van Uk2 online  zetten…Als het goed is hebben we dan mooie om te kunnen laten zien!

Naast het feit dat Isa volop in de ”terrible two`s’ zit (die tot 4 jaar schijnen te duren dus ik vraag me af waarom ze zo heten…) en het weer op gang komen na de vakantie hebben we het ook lekker druk zoals altijd.

Maar laat ik vooraan beginnen. Onze kleine meid mag bijna naar ‘school’. Vanaf 1 november zal de op maandag middag en donderdagochtend te vinden zijn op de peuterspeelzaal de tovertuin, groep de regenboog. Ze loopt al tijden met haar rugzak op de rug..Mama….ik ga naar school…

Ik ben zo blij voor haar dat het bijna zover is. Ze is er al tijden zo aan toe. De nieuwe uitdaging en de nieuwe situatie waar ze weer zoveel kan leren.

Ook wordt ons steeds duidelijker dat we hebben wat we altijd hebben gewild. Al moet ik zeggen dat ik me nu soms afvraag waarom we dat graag wilden Het is een lekkere slimme meid die je niet makkelijk om de tuin leid en die je (als je er voor open staat) heeeel makkelijk met haar mooie blauwe (ja, ze heeft ze nog steeds tot grote blijdschap van papa en mama) ogen compleet om haar vinger wind…

Menig mensen die als ik haar ergens bestraffend toespreek die zeggen…ach…kijk nou…op dat leuke koppie met die ogen kan je toch niet kwaad worden..? Nou, mensen…dat kan soms absoluut. Ze gaat op het moment tot het randje van wat mag. Isa, je mag niet naar buiten. En dna op het uiterste randje van de houten vloer gaan zitten en tegen mama zeggen…ik ben niet buiten mama…nee..op 0,5cm na niet nee… En zo kan ik u nog zat voorbeelden geven. Maar het is (erop terugkijkend) ook leuk. het is een dame met een eigen mening die ze ook duidelijk laat merken. Nee, mama…dat hoef ik niet te zien, en dat ook niet en dat ook niet…ik wil (vul hier de naam van de tekenfilm/dvd in die ze wil zien) kijken… Nee mama, ik hoef niet op die glijbaan…die is voor baby`s ik wil naar de grote glijbaan. Ga zo maar door…Heerlijk.

We hebben altijd gehoopt dat we een kindje kregen wat niet stil in een hoekje gaat zitten kniezen maar duidelijk haar mannetje staat en het kaas niet van haar brood laat eten…geloof me…dat doet ze niet…Zij is eerder diegene die het eraf haalt bij de ander….sommige kinderen zijn zelfs bang van haar en haar goedbedoelde maar niet zo handige knuffel en kustechnieken. Vanochtend pakte ze zomaar een jongen van een jaar of 4 vol op de mond in de Hema…ik heb een jongen nog nooit zo verschrikt zien kijken …Tja…dat is Isa…

Maar we realiseren ook terdege dat het leuke assertieve karakter van onze dochter, als we haar niet nu duidelijk de regels stellen, de andere kant op kan schieten en ze door kan slaan naar hetgeen wat je bij supernanny ziet…en dus…wordt ze op sommige mensen misschien wat kort gehouden, maar we hebben geen zin in een kind wat anders straks volledig over ons heen loopt…

Maar dat gaat helemaal goed komen! We merken nu al de vruchten van onze arbeid…Het luisteren gaat steeds beter….

En dan zijn we ook nog op vakantie geweest in de tussentijd. We zijn twee weken naar de franse alpen geweest, Lathuille aan het meer van Annecy om precies te zijn. En mensen, wat hebben we genoten. We hebben prachtig weer gehad, een hele hoop gezien, Isa heeft het geweldig gedaan op wat kleine hickups na, maar je kan niet de hele dag alleen maar dingen doen die papa en mama leuk vinden…soms moet ook zij even stoom afblazen.

En dus werd dagelijks Isa tijd ingelast en was even volop alle aandacht volledig voor haar. Even lekker samen een boekje lezen. zwemmen, samen spelen in de tent noem maar op…En zo ging het goed! Ze heeft zowel de heen als de terug weg grotendeels wakker meegemaakt. Ze heeft heerlijk zitten babbelen onderweg, zitten tekenen en noem maar op..

En inmiddels zitten we weer volop in de routine van werken en dergelijke…Ook weer fijn…maar stiekem denk ik soms nog wel eens aan de lekkere uitgebreide tijd die we voor elkaar hadden in Frankrijk…maar eens kijken of we dat hier ook in kunnen passen… En zodoende zijn papa en mama zaterdag eens ouderwets wezen uit eten en naar de film geweest met zijn tweeën..Dat was lang geleden en erg fijn…een avond vol goede gesprekken en heerlijk gezelschap werd door beide erg gewaardeerd en door beide beaamd dat we dat vaker moeten doen…

Dus zoals u kunt lezen is alles lekker op de rit hier…

En nu…ga ik eens boven kijken want er ligt er een inmiddels al zo`n 3 uur te slapen…

Nu zit het er voor mij ook aan te komen, Ik word over pakweg anderhalve maand 30. En ik heb geen enkele nacht wakker gelegen van het feit dat het bijna zover is. Ik kan me totaal niet vinden in al deze dingen.

En dus ga ik er maar van genieten van die anderhalve maand. Misschien dat het zonder dat ik me er druk over maak ineens toch heel anders is na 14 oktober…heb ik nu toch nog maar even de afgelopen anderhalve maand genoten! En als het nou echt niet anders is…heb ik in ieder geval een leuke tijd gehad

Out of de blue en zo`n 40 keer per dag hoor je hier in huis ineens…mama, ik moet plassen! en dan zie je me ineens opschieten zo snel als je het nog nooit hebt gezien

We zijn nu even bezig en het gaat de goede kant op. Ze geeft zelf duidelijk aan als ze naar de wc wil. Niet altijd met een donatie aan de wc ten gevolg, maar de eerste stap is gezet.

We zijn trots op onze kleine grote meid, hebben nog een lange weg te gaan…maar de start is er.

Oeps…moet weer gaan…er staat weer iemand weer iets over een wc te roepen

Isa in K3 jurk

Even een tussenstand: Isa is 93 cm lang en weegt 15.5 kilo schoon aan de haak. Beide boven gemiddeld maar aangezien ze in beide lijnen net zover boven gemiddeld zit is het keurig in evenwicht en dus geen probleem.

Ze is zowel qua taal als motorische ontwikkeling ver vooruit volgens de verpleegkundige die me wat verschrikt aankeek toen ik zei dat ze zinnen van 12 woorden vlekkeloos kan zeggen. haar reactie na een blik van ongeloof was…we zijn al blij als ze twee woorden achter elkaar kunnen zeggen

Ook qua motoriek loopt ze vooruit volgens het consultatiebureau. Moet zeggen dat ik dat idee niet had. Dacht dat ze daarmee aardig gelijk liep. Hoe zicht dit vooral uitte ben ik vergeten te vragen..

Toen de vraag kwam of wij beide nederlands met haar praatte en ik de mw vertelde dat we dat inderdaad doen, maar steeds meer afwisselen met engels omdat Isa hier mee begint zag ik haar onderkaak weer zowat op de tafel belanden. Toen ik daarna ook nog vertelde dat ze tot 16 kan tellen in het nederlands en tot 10 in het engels (uit zichzelf) lag hij bijna op de grond.

Nat!

En toen kwamen de pluimen. We waren zeer goed bezig en hadden een dochter die we vooral moeten blijven stimuleren om te blijven leren zoals ze nu doet. Wat dus inhoudt haar nieuwe uitdagingen te blijven bieden. Wat gevonden kan worden in het uitbreiden van het tellen, engels tegen haar praten en haar zo alvast hiermee bekend te laten worden. En vooral zo door te gaan zoals we nu bezig zijn.

Na mijn relaas over de regel dat ze hier pas met 2.5 naar de peuterspeelzaal mogen gaf de mw. me groot gelijk en gaf aan dat als ik nog een keer er achter aan zou gaan zij een aanbeveling zou willen schrijven indien nodig. Ook de verpleegkundige zag in dat het een nieuwe uitdaging is die goed zou zijn voor Isa. Ik helemaal blij. Zou het dan toch gaan lukken?

Maar zoals meestal, na een telefoontje met de organisatie waar de peuterspeelzaal onder valt was het gauw over. Er is geen enkele mogelijkheid om de regels te buigen. Zelfs niet met medewerking van het consultatiebureau.

En dus maar naar andere dingen zoeken voor Isa tot november.

Maar zoals u kan lezen gaat het goed hier. Zowel met Isa als met ons. We zijn een gelukkig gezinnetje en vermaken ons goed!

En nu….nu gaan mama lekker een logeertas voor Isa inpakken en gaat mama naar de sauna met Bianc en Gab…voor een middag en avond gevuld met wk bittergarnituur, oranje bubbels, oranje lichaamspakking, voetmassage, bodycreaming, sauna`s whirlpools en noem maar op!

Vingerverven

Na een tijd van stilte vond ik het wel weer eens nodig om iets te schrijven hier. Er is toch genoeg gebeurt de afgelopen maanden. we zijn even uit elkaar geweest maar hebben uiteindelijk toch besloten niet zonder elkaar verder te willen en gaan er vol voor. Op naar relatie 2.0, een verbeterde versie van wat we al hadden. Maar daar wil ik het eigenlijk helemaal niet over hebben. Deels omdat ik vind dat de details niet online hoeven te staan, maar ook deels omdat het voorbij is, en ik aan leuke dingen wil denken na de ellende van de afgelopen maanden.

geitje plagen

Isa is 2 geworden. Laten we het daar eens over hebben. Onze kleine meid wordt steeds groter. Ze praat als een gek. Zinnen van 10 woorden zijn niets voor haar. De leukste opmerkingen komen luid en duidelijk uit haar keel. “konijntje kom maar op mijn bord. Isa heeft honger” is er een van. Ze kan goed en duidelijk praten tot groot vermaak van iedereen om haar heen.

Ze vind het geweldig om op ontdekkingstocht te gaan. En of dat nou achter in de tuin is, in de speeltuin, in de huiskamer of waar dan ook. Altijd is ze aan het zoeken of ze iets nieuws kan ontdekken.

Mooi meisje

Daar aan gekoppeld is ze al een tijdje duidelijk de grenzen aan het ontdekken en aan het kijken of ze mama, papa of wie dan ook eigenlijk zover kan krijgen dat ze toch toegeven. Gelukkig zijn we daar niet zo meegaand in. Juist nu vinden we het de juiste tijd om daar minder in toe te geven. Aangezien we anders straks compleet omver gelopen worden.

En zoals bovenstaande al doet suggereren zit ze volop in de peuterpuberteit. Wat bij vlagen erg frustrerend kan zijn. Maar aan de andere kant ook erg schattig kan zijn als ze midden in de huiskamer hysterisch gaat liggen gillen en spartelen omdat ze het ergens niet mee eens is. Ik kan dan niet anders doen dan stiekem van binnen heel hard lachen omdat ik mijzelf erin herken. Ze is een kleine moeder die overal haar babyborn mee naar toe sleept. Heerlijk om te zien!

Mama Isa

Maar de jongedame heeft ook streken. Afgekeken streken. Zo heeft het twee weken geduurd voordat we doorhadden dat ze het ‘te laat’ en ‘die zie je nooit meer terug’ als ze iets weggooide (denkt u even terug naar de peuterpuberteit en het verkennen van de grenzen) heeft van Swieber de vos uit het alom bekende kindertvprogramma Dora.

Gekke bekken in de speeltuin

Maar ze doet ook hele lieve dingen. Kan als ze aan het spelen is ineens naar je toe komen lopen en haar hoofd op je knie leggen om je een knuffel te geven of te zeggen “mama, Isa wil een kusje”. Ze zegt standaard als ze helemaal klaar in bed ligt “mama, hier liggen” terwijl ze klopt op haar buik of je hoofd zachtzinnig die kant op duwt en dan wordt je geacht met je hoofd op haar buik re gaan liggen, door mw. naar de juiste plek op haar buik gedirigeerd en dan gaat ze heel lief slaap, kindje, slaap voor je zingen en door je haar kroelen.

Isa bling bling

Ze kan als ze aan het spelen is zo heerlijk in haarzelf lopen te zingen (hoe bedoel je ze lijkt op haar moeder ). Ze kan naast woezel en pip en nijntje, ook Jimi hendrix, George michael, Otis redding, Smashing pumpkins en ga zo maar door waarderen.

Kortom het is een kind waar je vele kanten mee op kan op een hoop vlakken. Nog een half jaartje en dan mag ze naar de peuter speelzaal. Ik ben zo benieuwd hoe ze het daar gaat doen. Ze is er zo aan toe om daar naar toe te gaan. Maar dat duurt nog even.

Autorijden

Dus alles samengevat gaat het, na een dipje, weer lekker hier. We gaan er aan werken dat het zo blijft! U gaat weer wat vaker van mij horen!

Kermis in harmelen

lekker wandelen in de sneeuw

Gisteren hebben we hier een flink stuk gewandeld. Isa een groot deel op de slee en het laaste stuk lekker ravotten in de sneeuw. Het was een heerlijk familie uitje met eendjes voeren, sneeuwballen, inzepen en alles wat erbij hoort…

Het is erm mooi hier in Vleuten in de sneeuw, Toch jammer dat de wegen er zo beroerd van worden.

Hebben gisteren vanuit Amersfoort naar Vleuten er bijna 1,5 uur over gedaan. En dat obver een stukje waar weop de heenweg nog net geen half uur deden.

De A12 was een grote ijsbaan. Om over het eind van de A28 maar niet te spreken.

Het was spannend. Ik ben niet snel bang in de auto. Gisteren was toch wel een momentje dat ik voor het eerst in mijn bijna 10 jaar als automobilist met papiertje hem zat te knijpen achter het stuur.

Met 30KM/U over de snelweg, nog je kont voelen glijden over de ijsplaten…

Nee dan loop ik liever met vriend en kind door de sneeuw te dollen. Dus we blijven deze dagen lekker in de buurt. Doen zoveel mogelijk dingen wandelend… Ach en als het moet gaan we met de auto op stap… Maar dan wel als laatste optie

Oh ja…en mocht u zich afvragen wat voor plekje Isa op haar voorhoofd heeft…? Ze heeft haar laptop gekopt en zit hier nog met verse lijm op het voorhoofd op de slee…Ze heeft papa en mama goed laten schrikken….

Het gaat allemaal goed inmiddels. het geneest goed en ze heeft er geen enge dingen aan over gehouden…. Ze houdt het spannend voor ons…Na in de afgelopen week al uit haar bed te zijn geklommen is het wel even spannend genoeg geweest…. We gaan voor lekker een beetje rust….

Mocht er iets spannends gebeuren hoort u van ons

Een jaar waarin Isa een nog grotere meid wordt. Een jaar waarin we nog steeds genieten in huize bruidsbloem. Een jaar waarin we 10 jaar bij elkaar zijn en dus een jubileum vieren.

En waar we een trouwerij in het vooruitzicht hebben. Nee, niet schrikken, Mich is niet van zijn geloof gevallen…Er gaan vrienden trouwen… En voor de rest zullen we wachten op wat 2010 ons gaat brengen.

En dan over 2009…

Met het gaan van 2009 sluiten we een jaar van eerste keren af. Alle dingen die we met Isa voor het eerst hebben gedaan. Een jaar waarin ze heeft leren lopen, praten, zelf eten, zelf traplopen.we met haar in de sneeuw hebben kunnen spelen, met haar naar het buitenland zijn geweest en ons hebben verbaasd over hoe goed ze het uithoudt met musea kijken met papa en mama als ze zich later maar even uit mag leven op het strand.

Eem jaar waarin wij met elk nieuw ding trotser en trotser werden op onze grote kleine meid. Een jaar waarin opa en oma trouwden en Isa bruidsmeisje was met haar nichtje.

We er twee kleine speelkameraadjes bij kregen voor Isa. Waar we de ene bruiloft goed afsloten als ceremoniemeester en fotograaf en voor de volgende weer werden gevraagd.. En als klein kadootje mag Isa dan een echt bruidsmeisje zijn. Want bij opa en oma kon ze nog niet lopen…En nu kan ze samen met Duncan schitteren…

Een jaar wat we voor het eerst compleet doorbrachten met z`n 3en.. Waar een eerste verjaardag bij hoorde en nog zoveel meer.

Maar ik denk dat u het wel snapt. 2009 Was een goed jaar. wij hebben het naar ons zin gehad en willen van 2010 net zo`n goed jaar maken. Ik hoop dat voor u hetzelfde geldt.

Maak er iets moois van!

Knuffelen met Mama

Kliederen bij het Kerstdiner

Lekker lui bij Walter hangen