Inmiddels is het alweer een paar dagen voorbij, maar Isa is nu gemiddeld net zo lang op deze aarde als dat ze in mijn buik heeft gewoond. En dat is raar…de afgelopen 9 maanden lijken sneller te zijn gegaan dan de zwangerschap, terwijl die ook al zo snel ging.
Maar wat een 9 maanden zijn het geweest…we lopen over van liefde (ja, het klinkt raar, maar het is onbeschrijfelijk wat je voor zo`n kleine kan voelen) voor onze meid. Ze heeft de afgelopen maanden zoveel geleerd en zoveel geluk gegeven.
Kleine opsomming van wat ze inmiddels allemaal al kan 
* Zitten
* Staan
* Vanuit zit naar lig zonder zichzelf pijn te doen
* Zelf haar koekjes opeten
* De hele kamer rond rollen en zo komen waar ze wezen wil
* Ondeugend zijn
* Niet luisteren als ze ondeugend is
* Met de pot mee eten (alles behalve bloemkool)
* Papa zeggen
* Mama zeggen
* Oma zeggen
* Bah zeggen
* En bijna ‘die’ zeggen
En ik vergeet vast heel veel…. maar ik denk dat de boodschap wel duidelijk is. Ze wordt snel groot….en we genieten van elke minuut.
Ach voor we het weten is het 4 mei…en is ze er alweer een jaar….
Wat gaat de tijd snel
