Update

Oh ja, intussen ook nog bij de verloskinduge/huisarts geweest. Op de klachten met rug en bekken na een perfecte zwangerschap…

Babykamer…

Omdat we inmiddels over de helft zijn moest het er maar eens van komen. Vanochtend zijn we naar Kesteren geweest om te gaan kijken naar een babykamer. We wisten de stijl al die we wilden, hadden een budget in ons hoofd en zouden alleen gaan kijken zodat we ons verder konden orienteren bij de andere zaken.

Daar aangekomen bleken er uiteindelijk twee kamertjes te zijn die voldeden aan de wensen die we hadden. En van die twee sprong er een met kop en schouders bovenuit.. En omdat alles uiteindelijk meeviel, hebben we hem meteen maar besteld Begin maart wordt alles afgeleverd en zo kunnen we dus weer wat van het lijstje afstrepen. Voor wie wil weten wat we hebben, zie onderstaande foto. We hebben de commode met 3 laden, het bedje (wat later een bedbank kan worden zoals op de foto) en het hoge smalle kastje met de 5 laden. Wij zijn er blij mee…en hopen dat Ukkie er lekker in slaapt straks….

Dipje..

Ik moet zeggen dat ik even een dipje heb. Het even niet zie zitten. Zwanger zijn is nog steeds erg leuk en nu ik Ukkie steeds meer en langer voel bewegen wordt het ook steeds realistischer.

Maar hoe leuk het ook allemaal is, de afgelopen dagen (0ndanks dat ik weinig heb gedaan) zijn moeilijk. De benen voelen zwaar en zijn uitermate pijnlijk. De rug en het bekken zijn zo gevoelig dat normaal zitten en lopen maar even mogelijk is. En zo zit je dus om de 5 minuten een nieuwe houding te zoeken. Oefeningen van bekkentherapeut zijn lastig uit te voeren vanwege de pijnlijke plekken. Je dagelijkse leven wordt zo beinvloed dat eigenlijk alles een opgave is.

Maar ook nu vind ik dat ik niet teveel moet zeuren. Niet moet klagen. En dus ga ik door en ga ik hopelijk eind volgende week weer werken. Al is het maar voor een uurtje om te beginnen. Het is in ieder geval iets. Alles heeft zijn positieve kant en een reden, ook al is ie nu nog niet duidelijk. We hebben in ieder geval wel de eerste helft erop zitten en zijn as we speak op 21 weken en 5 dagen

Koning winter..

Net even naar de plaatselijke supermarkt gereden en ik moet toch even wat zeggen. We wonen best mooi…Ik heb nooit spijt gehad van onze verhuizing naar Vleuten. Eigenlijk zie ik hoofdzakelijk voordelen. En terwijl ik net richting dorp rij rijd ik door de delen van Vleuten die nog niet bebouwd zijn (denk wit weiland met in de verte mooie witte bomen en in de verte een klein huisje) kreeg ik sinds jaren weer een winter en een kerstgevoel. En als je dan de straat in komt rijden en je kinderen ziet schaatsen op de slootjes bij ons voor de deur is mijn winter/kerstgevoel wel compleet.

Nu moet ik zeggen dat doordat ik (hoofdzakelijk) alleen thuis ben en niet de drukte en gezelligheid van de dagen voor kerst op het werk mis het lastiger was om een kerst gevoel te krijgen en ook het feit dat ik voor het eerst sinds ik op mezelf woon niet een kerstdiner in elkaar hoef te draaien wegens de klachten en dit nu door mijn moeder wordt gedaan ook niet meehelpt.

Kleine illustratie. We zijn 2e kerstdag met minimaal 9 man hier in huis, normaal betekent dat dat ergens in november de kookboeken tevoorschiin komen en dat het menu bedacht wordt en minimaal 3 keer herzien wordt . En hoe dichterbij kerst komt hoe drukker het wordt, boodschappenlijstje maken, tafeldekking bedenken en uitvoeren. Heerlijk, dat zijn de dingen die voor mij kerst maken.

Dit jaar doen we het een jaartje rustig aan. We bezoeken iedereen, gaan lekker uitgebreid een 8 gangen verassingsmenu nuttigen in onze “gala kledij” en we hebben 9 man in huis die heerlijk komen genieten bij ons. En zelf hoeven we alleen het voor en na gerecht te maken/regelen voor tweede kerstdag. En ik moet zeggen, het helpt niet voor het kerstgevoel, maar het is toch ook wel eens verdomde heerlijk

Echo…oh…oh.oh…

Oke, gisteren dus de echo gehad. Samen met de moeders, allebei jarig gisteren en dus leuk verjaardagskadootje. We zijn bij Echobureau Utrecht geweest op advies van de huisarts/verloskundige.

Op een prachtig groot scherm konden we alle bewegingen van Ukkie volgen en alle uitleg goed volgen. Het was geweldig om te zien dat Ukkie een echt mensje is geworden met 5 vingers aan iedere hand en als het goed is 5 tenen aan iedere voet…. De voeten hield Ukkie namelijk goed verstopt. We hebben gezien dat het er 2 zijn, maar hoeveel tenen…geen idee..

We hebben gezien dat de hersentjes goed op formaat zijn, het hartje goed klopt, dat er geen open ruggetje of hazelipje is, de maag en de blaas gevuld zijn, de slagaderen allemaal op de goede plekken lopen, en dat Ukkie lange benen heeft. Ook is ukkie erg druk met bewegen, ligt Ukkie graag met zijn handen in het gezicht en kan het goed de motor/brommer aantrappen met de kickstart of een goede penalty nemen.

Het geslacht is een vraagteken. Dit zullen we pas in mei 2008 weten als de kleine besluit naar buiten te komen. Tot zover de update, foto`s volgen….

Spannend..

Om 15.15 hebben we de 20 weken echo. en ik moet zeggen dat ik dit de meest spannende echo vind die we hebben gehad. Nu was de laatste echo niet heel duidelijk en dus is het 8 weken geleden dat we Ukkie voor het laatst duidelijk hebben gezien. En dus is er in de tussentijd veel veranderd.

Ik ben benieuwd, het kan me niet snel genoeg 15.15 worden…

Update volgt…`

It`s Alive…!!

Afgelopen zaterdag hebben we naast visuele bevestiging en het horen van het hartje ook de gevoelsmatige bevestiging. Afgelopen zaterdag om 06.00 op bed in Centerparcs heb ik voor het eerst Ukkie gevoeld. En sindsdien steeds regelmatiger en drukker. Dus ook daar kan ik nu van meegenieten. Nu maar hopen dat Mich het ook snel kan voelen…. Hij is een beetje jaloers

Rust

Ik zit al een week tegen dit berichtje aan te hikken. Op zich is het heel simpel. De situatie waar ik in zit is ook heel simpel. En toch komen de woorden maar niet. Misschien omdat als het op papier staat het ik er echt niet meer omheen kan en ik op dit moment nog niet ver genoeg ben om dat toe te geven.

Maar ik zal wel moeten.

Sinds vorige week ben ik geheel in de ziektewet. Dit omdat de klachten zodanig zijn dat rust eigenlijk de enige optie is. Werken staat even op een laag pitje. Het doel is op het moment om met behulp van houding aanpassingen en oefeningen de klachten zodanig te verminderen dat ik weer een redelijk normaal leven kan leiden. Echter het kan ook zo zijn dat de oefeningen geen of weinig baat hebben en dan zou ik hier wel eens tot het eind van de zwangerschap mee kunnen lopen. Maar daar gaan we niet vanuit.

En ik moet zeggen nu het hier allemaal staat was het eigenlijk allemaal niet zo moeilijk om te verwoorden. Alleen erg jammer dat ik vanochtend tijdens het douchen iets verdraaid heb en ik nu mijn eigen sokken niet meer aan kan doen…

Need i say more?

Mich verteld het mooier…